Hallertau Blanc

Hallertau Blanc is, ondanks de naam, geen oude Hallertauer hop. Het Hopfenforschungszentrum Hüll kruiste in 2006 de Amerikaanse Cascade met een mannelijke plant uit eigen kweek, en bracht het nieuwe ras in 2012 op de markt. Het ras heeft Europese kwekersrechtbescherming.

Hallertau Blanc hoort bij de 'Special Flavor'-hop uit Hüll. Volgens de Beierse landbouwinstelling LfL begon Hüll in 2006 met speciale kruisingen voor die markt, als antwoord op de vraag van Amerikaanse craftbrouwers naar fruitige hop. Duitse telers moesten zo kunnen meedoen, ook omdat nieuwe Amerikaanse rassen door octrooien niet vrij beschikbaar zijn. In 2012 kwamen Mandarina Bavaria, Huell Melon en Hallertau Blanc tegelijk uit. Het is een klein ras: in 2025 stond er in Duitsland 65 hectare, tegen 91 hectare een jaar eerder.

Volgens de kweker geeft Hallertau Blanc intens fruitige en citrusachtige tonen in een droog, wijnachtig geheel. Afhankelijk van het bier, de hoeveelheid en het moment van toevoegen overheersen passievrucht, mango en grapefruit. In een LfL-overzicht staat kortweg 'wijnachtig, groene vruchten'. Hophandelaar BarthHaas noemt witte muskaatdruif, grapefruit, vlierbloesem, citroengras en komkommer; Hopsteiner witte wijn, koffie, cassis en kruisbes.

Onderzoek van de Université catholique de Louvain geeft aanwijzingen waar die citrustonen vandaan komen. In de onderzochte hop bevatte Hallertau Blanc, net als Amarillo, Citra, Mosaic en Sorachi Ace, meer dan 7 mg/kg citronellol, een stof die naar citroen en limoen ruikt. Kenmerkend voor Hallertau Blanc was de thiol 3S4MP, die naar grapefruit ruikt. Dezelfde stof gold eerder als kenmerk van bier met Nelson Sauvin. In droog gehopt bier met Hallertau Blanc zat veel meer 3S4MP dan je op grond van de vrije thiolen in de hop zou verwachten. De onderzoekers vermoedden daarom gebonden voorlopers in de hop, waaruit gist de stof kan vrijmaken, en vonden die ook. Eén gebonden vorm van 3S4MP vonden ze, van de drie onderzochte rassen, alleen in Hallertau Blanc.

Hallertau Blanc heeft meer alfazuur dan klassieke Duitse aromahop als Hallertauer Mittelfrüh (volgens Hopsteiner 3–5,5%): volgens LfL Hüll gemiddeld 8,8%, met een bereik van 6,2 tot 11,3%, en volgens hophandelaar BarthHaas 8–12,9% in de laatste vier jaar. Onderzoekers rekenen hem tot de dual-purpose hop, die zowel kan bitteren als aroma geven. De kweker noemt hem een speciale aromahop, en volgens de kweker hangt de geur af van het biertype, de hoeveelheid en het moment waarop je hem toevoegt.

• Vervanger: Hopsteiner noemt Nelson Sauvin, in de brouwketel en bij droog hoppen.
• Familie: moeder Cascade stamt volgens de USDA zelf weer af van de Engelse Fuggle.

Hallertau Blanc is een kind van de craftbierbeweging. Volgens LfL Hüll veranderden fruitige 'flavorhop' de Amerikaanse hopteelt, en wilde Hüll Duitse telers op die markt laten meedoen. Daarvoor startte het instituut in 2006 speciale kruisingen. Uit dat jaar dateert ook de kruising die Hallertau Blanc werd; het ras kwam in 2012 op de markt.

In 2015 noemde de LfL 109 hectare. In 2025 was dat in Duitsland 65 hectare, verspreid over de Hallertau, Tettnang, Elbe-Saale en Spalt.

Advies: proef Hallertau Blanc in een bier waarin hop de hoofdrol speelt en dat droog gehopt is, zoals een pale ale of IPA met deze hop. Ruik eerst: zoek naar witte druif, grapefruit of kruisbes, en een wijnachtig, droog karakter; volgens de kweker kunnen ook passievrucht en mango de boventoon voeren. Vergelijk het eens met een bier met Nelson Sauvin, dat dezelfde grapefruitthiol kan bevatten.